در ازمير1 پرآوازه گشت. سوفسطايي يوناني، مؤلف قديمترين رساله در علم فراست، صرفنظر از رسالهٴ منحول منسوب به ارسطو.2 رسالهٴ او حاوي هفتاد فصل است.
د. رياضيات رومي و هلنيستي
بالبوس
بالبوس3در زمان فرمانروايي تراژان، در آغاز سدهٴ دوم، برآمد. مساح رومي. پس از نخستين (يا دومين) جنگ داسيا به شخصي به نام كلسوس كتابي در مساحي تقديم كرد: ((از بالبوس به كلسوس در تعيين و اندازهگيري همهٴ اشكال4 كه بر مبناي اثر هرون يا مآخذ مشتركي قرار داشت. او همراه با فرونتينوس و هيگينوس در شمار بهترين مساحان روم بودند. (او را نبايد با بالبوس ديگري اشتباه كرد كه آگريپا مساحي امپراتوري را به عهدهاش نهاده بود. (نك نيمهٴ دوم سدهٴ اول ق م).
هيگينوس
هيگينوس5 در زمان تراژان (امپراتورياش از 98 تا 117) برآمد. مساح رومي. او احتمالاً در اثناي دو جنگ داسيا، در حدود 103 رسالهاي در مساحي نوشت6 كه در آن ضمن توصيف مطالب ديگر، سه روش مختلف را براي تعيين جهت شرقي - غربي شرح ميدهد.
تئون ازميري
تئون7 در 127 - 132 احتمالاً در ازمير پرآوازه بود. فيلسوف افلاطوني. او تأليفي داشت با عنوان در باب معلومات رياضي كه براي فهم آثار افلاطون لازم است، شامل پنج جزء: (1) حساب، (2) هندسهٴ مسطحه، (3) اندازهگيري حجمها، (4) نجوم، (5) موسيقي. اجزاي 2 و 3 گم شده است، همچنين جزء 5 كه مربوط است به هارمونيِ افلاك، ولي مطالعهاي را كه او از جنبهٴ رياضي در موسيقي كرده و (در تحرير بيزانسي) ضميمهٴ جزء اول است، در دست داريم. او در 127، 129، 130 و 132 به رصد كردن تير و ناهيد پرداخت، كه بطليموس آنها را ثبت كرده است. تير و ناهيد به گرد خورشيد ميگردند (نك هراكليدس)، زمين مركز عالم است، ولي خورشيد قلب آن است. n^2 يا 1 - n^2 بر 3، بر 4 يا بر هر دو قابل قسمت است؛ اگر n^2 بر 3 قابل قسمت باشد و بر 4